DOE DE ZELFTEST witte standaarden, gekleurde afwijkingen BICULTURELE BURN-OUT

Wat is een biculturele burn-out?

In een wereld waarin wit vaak de norm is, lijk jij steeds weer de gekleurde “afwijking”. Wat we als normaal zijn gaan zien, is het niet.
Elke dag laten zien dat je erbij hoort. Op je werk, op school, in alledaags contact.
Steeds opnieuw bewijzen dat je goed genoeg bent. Of Nederlands genoeg.
En dan altijd die vraag: “Maar waar kom je écht vandaan?” Je krijgt te maken met microagressies, subtiele vooroordelen en soms openlijk racisme. 
In de media, in de politiek en in het dagelijks leven.  Vaak wordt het weggewuifd. Het was maar een grapje. Het ging niet over jou.  Jij bent anders.

Lees verder

3 fasen van biculturele uitputting

Biculturele druk
Je staat voortdurend ‘aan’. Je let op je woorden, je gedrag en of je erbij hoort in een omgeving die niet voor jou is gemaakt. Dat aanpassen kost energie. Rust helpt nog, maar voelt steeds minder vanzelfsprekend.

Biculturele stress
De alertheid gaat niet meer uit. Ontspannen lukt nauwelijks, je piekert meer en trekt je sneller terug. Je energie neemt af en je lichaam reageert met klachten zoals hoofdpijn, hartkloppingen of gespannen spieren. Je voelt je steeds minder op je plek.

Biculturele burn-out
De batterij is leeg. Rust helpt nauwelijks, niets geeft nog energie en je trekt je terug uit werk en sociale contacten. Je voelt je uitgeput, leeg of cynisch. Vaak is professionele ondersteuning nodig om te herstellen.

Herken je jezelf hierin?
Weet dat dit geen zwakte of falen is. Het is een logische reactie op langdurige druk in systemen die niet voor jou zijn ontworpen. Erkenning is een eerste stap richting rust en herstel.

De verbinder
“Ik word voortdurend gevraagd mijn cultuur uit te leggen, te vertalen of te vertegenwoordigen. Het voelt als inclusie, maar ik ben moe van deze onbetaalde rol van diversiteitsmedewerker.“

Overcompenseren
“Ik doe mijn uiterste best en zeg bijna nooit nee. Toch voelt het alsof ik altijd één fout verwijderd ben van toch weer die allochtoon zijn.”

Code-switchen
“Ik pas continu mijn communicatie, humor en zelfs de uitspraak van mijn naam aan. Op werkbijeenkomsten ben ik de ene persoon, thuis een andere— dat put me uit.”

Migrantenschuld
“Als vrienden of collega’s klagen, blijf ik stil of bagatelliseer ik mijn eigen worstelingen. Hoe kan ik ondankbaar zijn voor alles wat mijn familie heeft opgeofferd?”

Hyperwaakzaamheid
“Ik lees constant de kamer en vraag me af of opmerkingen culturele ondertonen hebben. Het voelt alsof ik altijd alert moet zijn”.

Succes zonder voldoening
“Ik heb bereikt wat iedereen ‘succes’ noemt: promotie, salaris, erkenning — maar het voelt leeg”

top